U bent hier  » Eten » De Super van de buren

De Super van de buren

We zijn weer terug van vakantie

Op ontdekkingstocht bij de supermarkt van de buren

Artikel uit het Brabants Dagblad 27 juni 2015 - Op bezoek bij AH in Eindhoven en bij Delhaize in Antwerpen. Vlak na de bekendmaking van de fusie. Er zijn wat verschillen.

Delhaize: Zelfs wc-papier is hier bourgondisch

DOOR ANNEMART VAN RHEE

Supermarkt-monogaam? Nee. Maar ik beschouw mezelf wel als doorgewinterde Albert Heijn-ervaringsdeskundige. Niet van het kaliber koopjesjager en evenmin verslaafd aan bonuspunten, maar een gemaksshopper voor wie uitgebreide keuze, in vers en A-merken, telt. Net als smetteloze gangpaden, service en snelheid. En o ja: soms duurzaamheid.
Delhaize Hippodroom aan de Museumstraat in Antwerpen raden de Belgische collega's daarom ter inspectie aan. Want: goed gesorteerd voor verwende buurtgenoten.
En inderdaad. Het begint al bij de entree. Geen onhandig gezoef met automatische schuifdeuren. Maar een draaicarrousel formaatje Schiphol. Broodnodig die omvang, want in de behoorlijk logge en onwendbare karren van Delhaize kun je probleemloos een half nijlpaard vervoeren.
Het eerste grote verschil met Albert Heijn, en ook de andere poldersupers, dient zich direct na binnenkomst aan. Pal onder de onthaal - in Nederland beter bekend als de flesinname - een serieuze uitstalling van Schotse whisky's. Een merkwaardig strategisch gekozen positie die bijna aanvoelt als een hint om direct onder de glasbak aan single malts als The Glenlivet of Ardbeg te beginnen. Maar de waar vraagt om meer respect met prijzen die schommelen rond de 46 euro.
Uit mijn ooghoek zie ik direct dat andere grote verschil: grote bussen met shag en andere attributen om zelf sigaretten te fabriceren staan prominent opgesteld in de winkel. Geen gedoe met slot en grendel of een politiek correcte aparte balie. Maar open en bloot voor het grijpen!
De Nederlandse supermarktgestapo zou sowieso een appelflauwte krijgen: volop snoep en frisdranken bij de kassa's. En behalve de whisky's biedt Delhaize meer soorten drank aan dan menige Nederlandse uitgaansgelegenheid. Waar bij ons de aanwezigheid van Breezers in de schappen tot overspannen discussies leidt, puilen bij Delhaize minstens vijf volwassen gangpaden uit van de promillages. Wijnen, exotische likeuren, bier, hippe mixdrankjes en zelfs een keur aan oer-Hollandse jenevers. Het gigantische assortiment zaait zo'n twijfel dat het Delhaizepersoneel - overdadig en overal aanwezig - drie keer vraagt of er iets aan de hand is. Toeschietelijk aan de ene kant. Maar het voelt ook alsof je gemonsterd wordt op eventuele kleptomane neigingen.
Het bourgondische blijkt in alle geledingen van het aanbod terug te vinden en daarbij zijn 'veel' en 'luxe' de sleutelwoorden. Minstens 45 soorten chocolade en evenveel wasmiddelen en gezichtscrèmes (op de afdeling welness). Zelfs het toiletpapier bij Delhaize is bourgondisch: meerlaags, extra meerlaags en voorzien van enthousiaste, blije geuren. Op de versafdeling zeventien soorten paddenstoelen waarvan de bruine opvulchampignon en Japanse Enokitake de blikvangers zijn. Ook vijftien rassen aardappelen en minstens evenveel verschillende ajuinen (puntig/zoet/rood/wit).
Op de visafdeling keuze uit het hogere segment: venusschelpen, kokkels, kreeft, wulken, oesters, kleine zwaardschedes en ja zelfs een bedreigde soort: geelvintonijn. En de 'vleeshouwerij' biedt Mechelse koekkoek, biefstukken zo groot als Turkse broden. Nadeel is dat behalve bij de vleeshouwerij, waar de slager achter glas hakt en beukt, nergens personeel op verzoek porties weegt, afsnijdt en verpakt. Alles ligt in vitrines. Toch wel onpersoonlijk en weinig servicegericht voor een supermarkt van dat niveau.
Delhaize heeft niets met dierendiscussies want ook ganzenlever blijkt verkrijgbaar. Wat verder opvalt: de aanprijzingen bio, eco, scharrel en duurzaam - ook lucratieve marketingtermen - schreeuwen je niet zo tegemoet als bij AH. Het is er wel, maar in mindere mate en minder opvallend.
Even een favorietencheck: hagelslag? Is er zeker, maar alleen van Kwatta (??) en Jacques (??). De in Nederland bijna overal verbannen 12-miniblikjes-verpakking Cola Light? Volop verkrijgbaar. Aspirine daarentegen niet. De verkoopster kijkt verschrikt: dat is toch voorbehouden apotheek en drogist. Net als onschuldige neusspray en gorgeltabletten. Maar niet zeuren: je kunt wel tien soorten glijmiddelen en zwangerschapstesten aanschaffen.
De conclusie: hogere prijzen dan Albert Heijn, maar eenzelfde sfeer en beduidend meer keuze. En: een duidelijk andere keuze.

AH is de Efteling voor de foodies

DOOR NADINE VAN DER LINDEN

Nergens is eten zo schattig als bij Albert Heijn. Het is een wereld van 'Lamsworstjes', 'Danoontje', 'Opbakaardappeltjes' en 'Meergranenpuntjes'. De Efteling van de foodies. Zoveel vrolijkheid, het is even wennen voor een doorgewinterde Delhaize-klant, die zich graag mens-van-de-wereld waant, met een pak cappellaccio en een fles Nero d'Avola in het mandje.
Ik kende Albert Heijn natuurlijk al: op de Antwerpse Groenplaats koop ik wel eens een cola na het shoppen, maar dat was het dan zowat.
Eerste indruk van een nog onbespoten klant? Wat praten ze hier veel. Zo kennen we onze noorderburen natuurlijk, maar ook Albert Heijn praat veel tegen zijn klanten. 'Ontdek!', 'Probeer nu!', 'Smullen!', 'Neem een kijkje in de keuken van de Ramadan!': amper heb je je wagentje aan het rollen gekregen, of de uitroeptekens springen je van alle pancartes tegemoet.
Albert Heijn verkoopt trouwens nooit 'zomaar' iets. Is het die Hollandse koopman die nog steeds in de genen zit? Vaste klanten weten het: camembert heet er 'Romige camembert', toiletdoekjes zijn er 'Reinigende doekjes', kaas is er 'Zacht & Luchtig' of 'Puur & Eerlijk'. En alles wat je van links naar rechts over je boterham kan bewegen, is smeuïg. Smeuïge pindakaas, smeuïge tonijnsla, smeuïge roompaté. Op het pak 'groentefrietjes' staat dan weer dat het 'frietjes van groenten' zijn. Ze babbelen dus graag, bij Albert Heijn. Het is ook een manier om de verpakking vol te krijgen, want aan bekende koppen doen ze niet. In Delhaize staat Sergio Herman afgebeeld op een 'tajine kip', terwijl hij zorgzaam een blaadje koriander legt. Over de grens is hij spoorloos.
Tweede indruk: somber wordt een mens niet, door bij deze 'grootgrutter' te winkelen. Integendeel. De food-afdeling knalt en kleurt, en van overal komen peptalk en lieve woordjes de klant tegemoet. 'Liefde & Passie' staat er op mijn brood. Even verderop vinden we 'Schuddebuikjes', 'Smeuïge Oudewijvenkoek', 'Brosse rondjes' en 'Knapperbeschuitjes'. Aan Engels is er weinig behoefte. Hier vind je geen hippe 'Super Deals' of 'Taste of Inspirations' zoals het luxegamma bij Delhaize heet. Ook de Italiaanse toets die in mijn eigen supermarkt hangt, is hier ver te zoeken. Nauwelijks carpaccio, en al zeker geen cappellaccio of serpentini of torti. Wel: Hollands groentenpanetje en kaaspepsels. Rechttoe, rechtaan: 'Nu op zijn lekkerst', en dan een pijl naar de aardbeien. Waspoeder van het huismerk heet 'Wit' of 'Kleur', er staat een merk in de rekken dat 'Smaakt' heet.
Maar dan: schrikken. We zijn inmiddels de wijnafdeling ingedraaid. In breedte nog minder dan het verzamelde Coca-Cola aanbod. Ook hier, nuchterheid troef. Druivenrassen? Wijnstreken? Details, bij Albert Heijn. Wijn is 'Stevig' of 'Soepel'. Eén rek met 'Bubbels'. In mijn eigen Delhaize staat de wijn éérst, bijna als startpunt van de maaltijd: wat eten we vanavond bij de wijn? Alcohol is er een vlaggenschip, hier is het een rubberboot.
Ook de snoep- en koekjesafdeling is een pak kleiner dan gewend. Geen illusies, overigens: ook de Nederlanders hebben hun zoete zondes, maar dan vooral in vla en hagelslag en zoet beleg.
Charcuterie is toch iets meer van de Vlaming, stel je vast, en van Delhaize, dat een handvol varkenssoorten heeft die ergens ter wereld op zeldzame eikels kauwen.
Wat vaste klanten al lang weten: op foodie-vlak zijn ze zijn méé, bij Albert Heijn. Olijfolie in sprays. Tarwegraspoeder. 19,95 euro voor een zak chiazaad. Technologisch lijken ze zelfs een stap voor, met allerlei apps en drie uur gratis WiFi tijdens het shoppen.
Het personeel: niks op aan te merken. Vriendelijk en behulpzaam. Ook geapprecieerd: een bankje in het midden van de winkel, waar je even kan pauzeren met een gratis bekertje koffie. Ook het aanbod is rustiger: kant-en-klaar staat natuurlijk in de rekken, maar minder schreeuwerig van 'in 10 minuten klaar' en met minder yup-sérieux dan je in sommige Delhaizes vindt.
Kalmpjesaan, hier. Gewoon is gek genoeg. Mag er van deze schoonfamilie straks iets infiltreren, in het gamma dat ik gewend ben? Het antwoord ligt in mijn winkelkarretje: ik heb zeven producten meegenomen die me echt nieuwsgierig maakten, zoals Marshmallow Fluff.